0
Ölü Ruhlar Bölgesi: Zindandaki - Fatma Nur Topel (Edebiyat)

Ölü Ruhlar Bölgesi: Zindandaki - Fatma Nur Topel (Edebiyat)

A+ A-

Herkesçe bilinir ki vakti dolanların ruhu Tanrı’nın vaad ettiği cennet yahut cehenneme gider. Fakat bazı ölümler olağanın dışındadır. Nefretin, ikiyüzlülüğün, hasedin esiri olan insanların öldürdüğü bedenlerin ruhu iki dünyanın arasında sıkışıp kalır. O sıkışanların yurdu ise Ölü Ruhlar Bölgesi’dir. Daima sonbaharın kasvetiyle örtülü bu yerde, “Yaşayanlar” onları göremez, bilmezdi. Ancak kimi zaman çağrılır, kötü işlere alet edilmek için kullanılırlardı. Eğitimi tamamlanan ruhlar “seyyah” ilan edilir ve Yaşayanlar’ın çağrılarına gidebilirlerdi. Yani seyyah ruhlar iki dünya arasında gezebilirlerdi. 

Ednef, bu kuralı çiğnemişti. Hiçbir çağrı olmadan sınırı geçmiş, Yaşayanlardan birine varlığını hissettirmişti. Oysa başarıları göz önüne alındığında seyyah olmak için en parlak aday oydu. Müdüre Bayan Lalih bunun farkındaydı; işlediği suç yüzünden öfkeye kapıldı ve onu okulun en derinindeki zindana hapsetti.

Okulda da işler daha iyi degildi. Ednef’in yasak sınırı geçmesinin üzerinden iki ay geçmişti. Ruh Denetim Merkezi’nden gelen görevliler soruşturma açmış; fakat Bayan Lalih, okulun adını lekelememek için her şeyi gizlemişti. Kurallar da ağırlaşmıştı: Öğrenciler yalnız kalamıyor, güçleri mühürleniyor, yaşamları adım adım denetleniyordu.

... 

Ay ışığı paslı demir parmaklıklardan süzülüyor, zindanın nemli taşlarına vuruyor, oradan da Ednef’in yorgun ruhuna aksediyordu. Karanlık rutubet ona boğucu bir örtü gibi sarılıyor, soğuğu tenini yakıyordu. Ne zamandır buradaydı bilmiyordu; tek bildiği, bu sessizliğin ve soğuğun onu yavaş yavaş tükettiğiydi. 

Zindanın yalnızlığında, ruhunun bir parçası fısıldıyordu. 
“Başladığını bitir. Babana ve sana kötülük edenleri tek tek yok et.” 

Bu ses, taşların soğukluğundan bile daha keskin, daha yakıcıydı. 

Ednef’in başka kimsesi yoktu. Okula geldiği günden beri hep bu sesi duymuş, onunla konuşmuştu. Nefretini, kederini ona anlatmış; karşılığında kana susamış öğütler almıştı. O gün, katilini gördüğünde de fısıldayan işte bu öteki parçaydı. 

... 

Müdüre Bayan Lalih, toz tanelerinin solgun ışıkta dans ettiği odasında öğrencisinin akıbetini düşünüyordu. Ednef çok güçlü bir ruhtu ama hırslarını dizginleyemiyordu. Güçlü ama iradesiz olmaksa yalnızca yıkıma götürürdü. Onu kurtarmanın yolunu bulmalıydı. 

Tam bu sırada kapı çalındı ve düşünceleri etrafa kaçıştı. İçeri giren okulun ruh denetleyicisi Bay Röme’ydi. Adımlarındaki telaşı gizlemeye çalışsa da başaramıyordu. 

“Bay Röme, ben de sizi bekliyordum. Yüzünüzdeki endişeye bakılırsa, söyleyecekleriniz iyi şeyler değil.” 

Röme ellerini ovuşturuyor, bakışlarını kaçırıyordu: 
“Bayan Lalih... Emin olmamakla birlikte, doğruluk payı yüksek bir ihtimalden söz edeceğim. Öğrencimiz Ednef’le yaptığım görüşmelerde onun bir psikoza sürüklendiğini, zihninde duyduğu seslerin bundan kaynaklandığını düşünmüştüm. Fakat...” 

“Sonuca gelin Bay Röme.” 

Derin bir nefes aldı: 
“Duyduğu ses bir sanrı değil. O, kendi parçalanmış ruhu. Ölümü öylesine acı verici olmuş ki ruhu ikiye bölünmüş. Bir parçası bizim tanıdığımız Ednef iken, diğeri Azrael Ruh olarak hapsolmuş. Ve o parça, Ednef’in bütün benliğini ele geçirmek üzere...” 

Odanın havası ağırlaştı. Bayan Lalih sessizce elini kaldırdı ve Bay Röme’ye çıkmasını işaret etti. Dudaklarından tek bir cümle döküldü: “Eğer bu doğruysa... yalnızca Ednef değil, hepimiz mahvolacağız.” 

... 

Ednef dizlerinin üzerine çökmüş, parmaklıkların arasından sızan loş ışığa bakıyordu. Zindanın sessizliği ağırlaştıkça içindeki fısıltı daha da belirginleşti: 

“Sen bensin. Ben senim. Zincirleri kır. Buradan çıkmanın tek yolu benimle birleşmek.” 

Ednef titredi. Artık bunun sadece zihninde yankılanan bir hayal olup olmadığından emin değildi. Duvarların arasından kara bir gölge süzülüyor, sanki taşların içine sinmiş karanlık dışarı taşmak istiyordu. 

Tam o anda ay ışığı bulutların arkasına gizlendi. Hücre karardı. Ve karanlığın içinden bir çift göz parladı. 
Ednef, ilk kez kendi ötekisini karşısında gördü. 

02-10-2025
Konuk Düşünce Yazarları

Konuk Düşünce Yazarları

info@medyacuvali.com

www.medyacuvali.com

Konuklardan Diğer Yazılar

Bu yazılar da ilginizi çekebilir

hhz zeytinyağı