0
''Bekle Beni'' Üzerine Küçük Bir Sohbet - Semra Dağlıer (Edebiyat)

''Bekle Beni'' Üzerine Küçük Bir Sohbet - Semra Dağlıer (Edebiyat)

A+ A-

Livaneli’nin kitaplarını okurken insanın içine sessiz bir müzik doluyor.
Bekle Beni de tam böyle bir kitap bence:
Sanki biri hüzünlü ama sıcak bir hikayeyi alıp insanın kalbinin orta yerine bırakıyor.

Bu kitabı okumaya başladığımda hissettiğim ilk şey şu oldu:
Livaneli, duyguları fazla süslemeden anlatıyor ama o sadelik, insanın içini acıtan bir gerçeklik taşıyor.
Birinin sessizce birini beklemesi, zamanın nasıl değiştiği, insanların nasıl savrulduğu…
Hepsi çok tanıdık, çok bizden.

Kitapta beni en çok etkileyen şey, kahramanların birbirine karşı duyduğu bağlılığın, yıllar geçse bile tam olarak sönmemesi.
Hani bazı insanlar vardır; hayatın içinde kaybolmuş gibi görünür ama kalbinin bir köşesinde bir “bekleyiş” bırakırsın.
İşte bu kitap o bekleyişin hikayesi gibi.

Livaneli’nin karakterleri hep biraz yaralıdır, ama o yaralar gösterişten uzak.
Sanki yıllardır konuşulmayan bir şeyleri nihayet sessizce anlatıyorlar.
Belki de bu yüzden okur olarak kendimizi onların yerine koymak çok kolay oluyor.
Çünkü herkesin bir “beklediği”, bir “bitiremediği”, bir türlü “konuşamadığı” biri vardır.

Bir de kitabın atmosferi var tabii…
Livaneli her zaman olduğu gibi şehirlere, zamanlara, kültürlere kendi dokunuşunu katıyor.
Bir cümlenin içinde hem geçmişi hem bugünü hissediyorsun.
Bir sahneye gözlerini kapatıp girsen, arka planda muhakkak hafif bir müzik çalar gibi.

Kitabı bitirdiğimde kendime şu soruyu sordum:
“Biz gerçekten kimi bekliyoruz?
Bir insanı mı, bir zamanı mı, yoksa eski halimizi mi?”

Belki de Livaneli’nin asıl anlattığı şey bu:
Beklemek bazen birine duyulan sevgi değil; insanın kendine duyduğu sadakattir.
Geçmişte bıraktığın bir parçanı bulmaya çalışma halidir.

Ve işin tuhaf yanı, bu kitabı birine biraz da manidar olsun diye hediye etmiştim.
Gideceği şehirle, kitabın isminde taşıdığı o “bekleyiş” hali birbirine dokunuyordu sanki.
Sanki aynı hikayenin iki ayrı ucundan başlayacak, bir yerde buluşacaktık.
Ben kitabın sayfalarında bir yol açmaya çalışırken, o kendi yoluna karıştı.
Okudu mu, yanında taşıdı mı, bir köşede unuttu mu hiç bilemeyeceğim.
Ama zaman gösterdi ki, bazı kitaplar yolculuğa çıkar…
Bazı insanlar ise birbirinin yolunda duramaz.
Kitap bittiğinde insanın içinden ince bir sızı geçiyor kötü değil, acı değil…
Sadece bazı hikayelerin beraber okunamadığını, bazı insanların da geride kaldığını hatırlatan bir sızı.

Kaynakça

Zülfü Livaneli “Bekle Beni” kitabı
03-11-2025
Konuk Düşünce Yazarları

Konuk Düşünce Yazarları

info@medyacuvali.com

www.medyacuvali.com

Konuklardan Diğer Yazılar

Bu yazılar da ilginizi çekebilir

HHZ PAŞA