yaz: ışık incitmeden dokunuyor tenime.  - Defne Atacanlı (Psikoloji - Öğrenci)

yaz: ışık incitmeden dokunuyor tenime. - Defne Atacanlı (Psikoloji - Öğrenci)

A+ A-

Işık incitmeden dokunuyor tenime.

 

Kavrulmak değil artık,

bu defa sıcaklık, bir yerden geçip kalbime yerleşiyor.

Rüzgâr, beni tanıyormuş gibi,

adımı fısıldamıyor ama huzur veriyor.

Sanki bütün kararlarımı kabul eden bir mevsim bu.

Sorgulamayan. Yargılamayan.

Sadece var olan.

 

Ben yine bazı sokaklara dönüyorum

ve bu defa beklemiyorum,

zaten oluyor.

Güzellik —

acele etmeden, haber vermeden,

geliyor.

 

Çünkü yaz;

bir karpuz diliminden düşen su,

yağmurdan sonra buharlaşan taşların kokusu,

ve güneşin, bütün unutulmuşları affeden sesi.

 

Çünkü yaz;

yeniden başlamanın,

her şeyi yeniden istemenin

utanmaz biçimi.

 

Bir pencere açılıyor,

ve içeriye sadece rüzgâr değil,

bir sessizlik de doluyor:

olduğum halimle yeterli hissettiren.

16-07-2025
Konuk Düşünce Yazarları

Konuk Düşünce Yazarları

info@medyacuvali.com

www.medyacuvali.com

Konuklardan Diğer Yazılar

Bu yazılar da ilginizi çekebilir