Hikayemdeki Sen…

Bağ kurduğun herkesten sen sorumlusun. Kime nasıl davranacağını da sonuçlarını da en iyi sen bilirsin. Bilirsin ama yanılabilirsin de. 

Bazen yaşadıkların tecrübe olur, o yol gösterir sana. Böylece adımlarını sağlam atarsın. Bazen de ısrarla kendi bildiğini okursun. Yanlışın üstüne üstüne yürürsün.

Herkesle ayrı bir hikayen olur. Arkadaşlıktan kardeşliğe uzanan bir hikayen de olur. Dostluktan düşmanlığa dönüşen hikayende. 

Kimi bağlar sımsıkı olur kimisi de öyle gevşektir ki bi anda kopabilir. 

Hayatına yeni gelenler de olabilir hiç ummadığın anda en yakınındakiler de kaybolabilir.

Hayat bu… Her şey olabilir.  Her an tüm dengeler değişebilir.

Bizler de herkese karşı aynı değiliz aslında. Kimisine yakın kimisine soğuk. Bu bizimle mi yoksa karşımızdaki ile mi ilgili bilinmez. Ama değişmeyen bir gerçek var ki: en çok sevdiklerimiz yaralar bizi.

Başkası yapsa umrunda bile olmayacak şeyler, onlar yaptığında can yakar. Onların yaptığı en ufak şey göze batar. Çünkü seni en iyi tanıyan o olmasına rağmen böyle davranması üzer seni. Asıl kızdığın nokta budur işte: bilmesine rağmen yapabilmesi.

Kimi bağlar da öyle güçlü olur ki, hani arkadaşlıktan kardeşliğe geçen hikayede olduğu gibi. Bazen zamanla bazen tek bir anıyla kurulur o bağ. O kadar iyi tanırsın ki bir bakışından anlarsın her şeyi. Onlar azdır ve çok kıymetlidir. 

Bazen haksızlığa uğrayan  bazen de haksızlık eden tarafta oluruz. Verilen emekler, fedakarlıklar tartılır. Ve sonrasında ya daha güçlü bağ kurulur ya da inceldiği yerden kopar. Kurduğun bağın ne kadar kuvvetli olduğu sadece sana bağlı değil sonuçta.