Yeni bir adım…

Hayatın rutinlerden ibaret olmuşken, her günün bir öncekiyle aynıyken ve sen buna çok alışmışken bir anda değişeceği fikri sana korkutucu gelebilir.

Alışkanlıklarını bırakmak öyle kolay olmuyor. Hep şikayet ettiğin düzene bile farkında olmadan bağlanıyorsun. Gördüğün bu olduğu için başka türlüsü nasıldır, iyi midir hiçbir fikrin yok ki. Daha önce hiç düşünmeye bile gerek duymadın. Tek yaptığın olumsuzlukları düşünüp şikayet ederek yine de devam etmekti. Aynı yolda aynı şekilde yürümekti bildiğin. 

Ve gün geliyor, senin için yolun bittiğini anlıyorsun. Yeni bir yola ihtiyacın olduğunu kabulleniyorsun artık. 

Sonuçlarının iyi olacağına inanıp risk alıyorsun. Hiçbir fikrin olmasa dahi tüm cesaretini toplayıp o yola adımını atıyorsun. 

Attığın ilk adımın tüm hayatını değiştireceğini bilmeden. 

Hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını bilmeden. 

Ve şimdi yeni yoldasın… 

Burası alışkın olduğun düzenden oluşmuyor. Yerlerini dahi ezberlediğin ve ona rağmen sürekli takılıp düştüğün taşları arıyor gözün. Taşlar yok diye sevinmeli miyim yoksa daha büyük taşlar mı beni bekliyor endişesi başlıyor bu sefer de. Belki de ilk defa endişen bu kadar çok söz sahibi oluyor hayatında. Anın tadını çıkartmak varken keşfetmek varken hem de. 

Yeni yol öncekini aratıyor mu,

Daha mı iyi daha mı kötü derken kıyaslamalar başlıyor bu sefer. Aldığım karar doğru mu yanlış mı diye sorguluyorsun. Hayat biraz da böyle bir şey. Ve sonra bir bakıyorsun ki farkına bile varmadan alışmışsın bu düzene de.