Sevda Değil, Delilik

Dipsiz kuyumda debelenirken buluyorum yine kendimi. Hangi ara bu kadar karmaşıklaştı her şey, nasıl bu kadar kontrolden çıktı hayatım takip edemiyorum. En son sende kalmıştım ben, daha ileri hiç gidemedim sanırım. Bıraktığın yerde beklerken, yoluma çıkan her şeye ve herkese sövüyorum. Hiçbir şey olduğum yerden kılımı dahi kımıldatmasın istiyorum.

Belkiler, keşkeler yapıştı yakama, bir gün gelme ihtimalinle hareket dahi edemiyorum gönül denizimde. Ben boşlukta debelenirken, kamçılıyor gururum yaralarımı. Bütün aşağılayıcı sözler dizilirken karşıma, bir boşverle yıkıyorum duvarları yine. Hep sendeyim ben.. Sevda değil biliyorum, delilik benimki sadece. Kim bekler diyor bilenler, duyanlar ya da uyduranlar? 'Ben' diyorum yine tüm boşvermişliğimle. İnanmıyorlar biliyorum, zaten benim bile inanmadığım şeye inanmalarını da beklemiyorum . Sığınağımsın benim, bilmiyorlar. İnsanlara karşı duvarımsın, olmazlar için nedenim. Sana benzeyen herkese set, benim gibilereyse tecrübe.Geçmişe bıraktığım iz, izbe gönlüme acı  his.