Kirletilmiş Dünya
Kaybettim artık umudumu dünyadan. Hangi yana baksam virane olmuş hayatlar, çilekeş bataklıklar. Umutsuzluğa düştükçe dönüyorum yüzümü başka hayatlara. Hangi dalı tutsam kırılıyor elimde, kime baksam dert dökülüyor dilinden, kalbinden. Hepimizin kirli elleri, dilimizse hep yalan dolan. Aşklar hep üstün körü yaşanıyor, tutkulu sevdalarsa dillerden dillere destan.
Temiz hiçbir şey kalmadı elimizde,avucumuzda. Bir su dökünsek temizlenirdik önceden, şimdi kırk tas dökünsek nafile pasımıza, pisimize.
Kirlendik biz, üstümüz başımız çamur içinde, ruhumuzsa karalar bağlamış çoktan. Kalbimiz kirli kanı bile temizlemiyor artık, o bile bıraktı yaptığı işi, pompalanan kanımız bile kirli artık. Dünya kirli, daha doğrusu kirletildi. Elleri kanlı, gözü ise hep dumanlı görmüyor gerçeği. Şöyle güzelce bir yıkasak ellerimizi, kalbimizi vicdan ve dürüstlükle, temizlenirdi belki üstündeki çocukların kanı, anaların gözyaşları.. Ya topluca arınacağız, ya da kökten halledip atacağız dünyayı kirlilere. Sonra da arayacağız ve bulamayacağız öbür tekini yıkanan temizlerde…