Yitik Ufkun Ağırlığı
Anlatım
Varlığınızı oturtamadığınız her şeyin yok oluşuyla sınanırsınız bir gün. İşte o gün, bir ömrün bütün vebali sırtınıza yüklenir. Var olmamış umutlarınız, geleceğe dair planlarınız; yani her şey anlamsızlaşır. Gitmek istediğiniz yolların yanılsamasıyla yüzleşirsiniz. Kaybetmek budur işte: hiç sahip olamadığınız şeylerin gidişi ve sonrasında “ben buna sahiptim” hissinin içinde, pişmanlıkla beraber kavrulmak. Ak pak olsun diye çitilediğiniz hayat, kirini elinizden alırken suçlu hep başkasıdır. Hâlbuki kimse ilk eline bakmaz; hep başkasının ne kadar kirlettiğine bakar. Sözlerim herkesten çok kendime; dilimin faydasızlığına.
⸻
Şiir
Koptuğum hayata
geri dikemiyorum kendimi.
Ulaşamayacağım
bir galibiyet ufkunda
kış güneşinde
kavruluyorum.
Devam edemeyecek kadar
yorgun bir sabah;
yanlış mevsime
filizlenmiş çiçeklerimle
ulu orta duruyor
yanı başımda
yıkıntısını soluduğum
duvarlarım.
Kendimi eğitebilirim
ama özüm,
şekillenemeyecek kadar
katı
ve sert.
Yitirdiğim dünün
ağırlığı var
ruhumda.