EĞİTİM

2019 yılında Grafik Tasarım ve Fotoğrafçılık alanında lise eğitimini tamamladı. 2020–2024 yılları arasında Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü’nde lisans eğitimini aldı. Hâlen Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Resim Bölümü’nde yüksek lisans eğitimine devam etmektedir. Aynı zamanda 2024–2025 eğitim öğretim döneminde Gazi Üniversitesi’nde  pedagojik formasyon almaktadır.

Sanatçı Yazısı

Sanat pratiğim, unutma ve hatırlama süreçlerinin iç içe geçtiği, zamanla örülmüş, katmanlı bir belleği araştırır. Çalışmalarımda yalnızca çürüme ve silinme gibi kayboluş hâllerini değil, aynı zamanda yeniden doğuşu ve görünmeyeni ortaya çıkarma arzusu da temel bir yapı taşını oluşturur. Bu karşıt yönelim, Michel Foucault’nun “heterotopya” kavramı üzerinden ele aldığım “yaşayan mekân” yaratma isteğimle örtüşür; mekânı zamanlararası ve mekânsalararası bir düğüm noktası olarak kurgular.

Eserlerimde kullandığım kemiksel formlar ve hayvansal figürleri, ne tam anlamıyla canlı ne ölü, ne geçmişe ne de şimdiki zamana aittir. Bu hibrit varlıklar, belleğin izlerini unutuşun sızıntılarını ve bastırılmış duyguları—yeniden temsil eder. Hayvan imgeleri, tarih boyunca kolektif hafızanın taşıyıcıları olmuş; ben de bu simgesel işlevi güncel bir belleksel bahçe (jardin de mémoire) kurarak devam ettiririm.

Kurduğum bu dünya, “hafıza bahçesi” metaforuyla birleşir. Bahçe, dışarıdan bakıldığında

düzenli görünse de, içinde yabani olanı barındırır. Benim kullandığım hayvanlar da bu bağlamda “bahçedeki yabani varlıklar” gibidir: hem içerideler hem dışarıdan gelmiş gibiler. Bu çelişkili konum, geçmişin bastırılmış ya da silinmiş parçalarının tekrar belirmesini, belleğin katmanları arasında yeniden yüzeye çıkmasını sağlar. Böylece izleyici, mekânın katmanları arasında gezinirken unutmanın da belleğin ayrılmaz bir parçası olduğunu deneyimler: “Uzak geçmişe ulaşabilmek için yakın geçmişi unutmak gerekir” (Augé, 2019).

Sanat pratiğim mekân, zaman, unutma ve belleğin birbirine dolandığı çok katmanlı bir dönüşüm sürecini irdeler. Belleği durağan değil, parçalanan ve yeniden kurulan bir yapı olarak ele alır; izleyiciyi kendi hafızasıyla karşılaştıran, zaman katmanları arasında dolaştıran bir deneyim alanı sunar. Bu “hafıza mekânı”, unutmayı ve hatırlamayı, kayboluşu ve yeniden doğuşu bir arada barındıran, zamansal ve mekânsal heterotopyalar yaratarak güncel sanatın belleksel potansiyelini görünür kılar.

buseeyerlii@gmail.com