Eskiden

Eskiden

A+ A-

Anlayamadım o gün orda son kez güldüğünü,

Defalarca suçladım kendimi, yutkunamadım.

Sarsılmazdım ben, eskiden güçlü biriydim.

Ben bir tek sana yenildim.

Aynadaki yansımam çok farklı şimdi,

Gülmüyor eskisi gibi.

Yardım edesi yok kimseye.

Eskiden iyi biriydim, mecalim yok yenilere.

İçimden şimdi boş boş bakmak geliyor sağa sola,

Anlam yüklemeden, öyle boş ve öylesine işte.

Affetmedim kendimi, affedemedim.

Nefret ettim kendimden her gün.

Kaybetmeyi bilmeyen birine kaybetmeyi öğrettin.

Odalara sinmiş kokun mahvetti bugün de.

Eskiden gülümserdim, ağlayacak gözyaşım kalmadı şimdilerde.

Duyuyorum arada, mahallenin çocukları çekinip korkuyorlarmış benden.

Gülümsemeyi unutmuş birini neden sevsinler ki?

Bazen deli diyorlar,

Aklım başımda, aklım eskilerde.

Olmasa aklım kendimi affederdim, ben kendimi hiç affedemedim.


Kaynakça

https://unsplash.com/photos/0QpAbH2i-Cs

28-04-2022
Simge Kutluk

Simge Kutluk

Edebiyat

2001 yılında Ankara’da doğdu. Türk Halk Bilimi 3.sınıf öğrencisi. Kimya teknikeri olan yazar, ayrıca Anadolu Üniversitesinde Bilgisayar Programcılığı öğrencisidir. Hayatta en çok hayvanları seven yazar, pekte bir özelliğim yok şövalyelik değerlerine göre yaşamaya çalışıyorum diyerek kendini alaya alıyor. Ömer Hayyam, Sabahattin Ali ve Orhan Veli Kanık’tan etkilenen yazar için Attila İlhan’ın yeri ayrı.  

simge.kutluk@hbv.edu.tr

Diğer Yazıları

Bu yazılar da ilginizi çekebilir