Odaklanmak Neden Bu Kadar Zorlaştı?

Aslında her şeyin farkındayız. Vaktimizin çoğunu hiçbir şey üretmeden, sadece ekran kaydırarak harcıyoruz. Bu bir tercih değil, artık bir refleks haline geldi. Dikkatimiz, biz daha farkına varmadan düzinelerce uygulama tarafından çoktan parsellenmiş durumda.

Mesele sadece zaman kaybetmek de değil. Bir şeye iki dakikadan fazla odaklanamadığımızda, düşüncelerimiz de sığlaşmaya başlıyor. Derinlemesine bir kitap okumak, karmaşık bir sorunu çözmek ya da sadece biriyle bölünmeden yirmi dakika sohbet etmek lüks haline geldi. Beynimiz sürekli o küçük dopamin vuruşlarını aradığı için, emek isteyen her şeyden hızla sıkılıyoruz. 

Belki de sürekli meşgul olmamızın sebebi çok işimiz olması değil, zihnimizin boş kalmasından korkmamız.Boşluk oluştuğu an telefona sarılıyoruz çünkü o boşlukta kendi düşüncelerimizle baş başa kalmak bazen raharsız edici olabiliyor. 

Gerçek şu ki; bir konuda derinleşmek istiyorsak önce sıkılmayı tekrar öğrenmemiz gerekiyor. Dikkatimizi her şeye paylaştırmak, aslında hiçbir şeye sahip olmamakla aynı kapıya çıkıyor.