Yaslı Labirent

Suçladım, yaraladım, karaladım

Benliğimi yutan bir karanlık yaratmışım

Anılarımı, sancılarımı…

Ben bile duymamışım

Yardım çığlıklarımı

Bırak hesaplaşayım

Acıdım, eksildim, çirkinleştim

Ne ben bildim ne birileri

Çocuklar solmaya nereden başlar?

Neden sadece kaybolduğunda aranır çocuklar?

Dur ve dinle sadece

Peşimde kuyruklu acılar

Doğduğumdan beri

Göğsümde bir ağrı

Taşıyorum nişan gibi

Gölgemde huzur var

Duvarları benden oluşan bir labirentteyim

Çıkış aradıkça kapanıyor kapılar

Işık aradıkça yükseliyor duvarlar

Çare aradıkça daralıyor yollar

Bir daha anımsayacak hatıraların ömürlük yasındayım

Karanlığa adım attığımda anda o küçüğün yaşındayım