Hamile kadınlarımın hikayesi nasıl mı başladı?

Mahdiye Mahdizad

Seramik ve Resim Sanatçısı

Yazar Hakkında

Mahdiye, İran’da Resim bölümünden lisansını aldıktan sonra, yüksel lisansını Hacettepe Seramik bölümünde yaptı. Hep sanatla uğraşmayı sevdi ve seçti. Hayatı sanatsız bir hiç olarak görüyor ve sanatla her şeyin daha da güzelleştiğine inanıyor.


mahdiye@medyacuvali.com


A+ A-

Üniversiteye birinci sınıfdayken yakın arkadaşlarımdan biri evlendi ve bir kaç ay sonrası da hamile kaldı. O zamanlar ikimizde üniversitede resim bölümünde okumakdaydık. Hamile kaldıktan sonra biz hergün bu konuyu konuşurken aynı duyguları beslemeye başladık, tek farkımız onun yaşayıp his etmesiydi, benim ise yaşayıp his etmemem. Ama zaman geçtikçe ben korkmaya başladım. Nasıl yani? İçinde birisi yaşayıp büyüyor mu?



Bizler her gün yüzlerce hamile kadın görüp geçiyoruz ama bu sefer ben farklı hislemekteydim. Hep bu konuları düşünüyordum, arkadaşımın aynı zaman da iki kalbi, iki beyni var… Karnında bir sürü kemik büyüyor ve o her gün daha ağırlaşıyor. Bu kız bebek doğduktan sonra hep ona bakmak zorunda kalacak. Bu sorumluluk, vaz geçebileceği veya bitirebileceği bir sorumlulk değil, ömrünün sonuna kadar onunla kalacak. Bunları düşünürken çizimlerimde hamile kadınlardan oluşmaya başladı. Çok garip bir histi. Bu korkunç hislerim bir kaç ay içinde değişip, yavaş yavaş bana da zevk vermeye başladı. Bir hamile kadından ilham alıp çiziyordum ve çizimlerden son derece memenun kalıyordum.
                                                                                                                                          

 
Sonra başka düşünceler geldi kafama. Arkadaşım içinde yaşadığı kişiyi tanımıyor ki? hatta görmedi bile. Nasıl bu kadar fedakar olabiliyor? Ne zaman bu kadar büyüdü ki? Kendi hayatını, tanımadığın birisiyle paylaşıp, ve hatta zaman zaman ona feda etmek zorunda kalacak. Zor gelmeyecek mi ona bazen? Belki de üzündeki sevimli hüzün bunları ifade ediyordu. Bir endişeli ama umutlu hamile kadın resmi yaptım ve bu efkarı onda da göstermeye çalıştım.
 
 
                                 
Günler geçti ve arkadaşımın düşünceleri, davranışları ve hatta fiziksel değişiklerini gördüm. Her şey daha da değişik bir hal almaya başladı. Sonra fark etdim ki o zamana kadar etrafımda bu kadar çok hamile görürken bu olağın üstü, ama normal görünen olayı hiç fark etmemişim.

Gerçekten farklı ve ilginç bir duygu. Ne kadar büyük bir değişim ve aynı zamanda ne kadar da güzel. Bir kadının birden bire bir anneye dönüşmesi sadece fiziksel bir değişim değil, onun efkarı ve hisleri hatta korkuları ve endişeleri de değişiyor ve bunu sadece bir kaç ay içinde tek başına yaşayıp öğremeye ve sindirmeye çabalıyor.



Sonra araştırmaya başladım ve onları çizmeye devam ettim. Seramiğe başladıktan sonra bu figürlerimi üç boyutlu hale getirmeye başladım.
 
  
Dünyada her dil ve dinden farklı anneler var ama hepsinin sevgi dili aynı. Burdan annelerin önünde eğilip onları kutluyorum.
Bütün hamile kadın çizimlerim,resimlerim ve heykellerim dünyadaki fedakar annelerine gitsin.
 
 

 
Mahdiye Mahdizad
01-10-2018