Yıldızlara Bebeklik Deneyimleri

A+ A-

Pencere açılır ya; adım at dışarı, git.Yıldızların yanına koş.Bırak gözyaşın kendi ışığını saçsın,Bırak saçların sarmaşıklara sarılsın,Ellerin bedeninden ayrılsın.Yolunmuş dudaklar mırıldansın aynı şarkıyı,Çağırsın yanına cennetten bir melek.Bırak göğsün darmadağın olsun,Bırak hızlansın, yeter ki atsın.Kirpiklerin düşsün denizlere, göllere;Bir kristal gibi parlar belki derinlerde.Tüy gibi süzülürsün hava sen belki...Işığın altında gölgen bile düşmez yere,Hiçbir zaman bulma kendini yeryüzünde.O giderken parmaklarından;Karşı koyma Tanrı'ya,Bırak, gitsin.Bırak, o da koşsun yıldızlara.Sen hiç mi denemedin koşmayı?Hepimiz denedik.Hem de hepimiz bebektik.


Kaynakça

Fotoğraf: Müge Nur Öğütcü

22-11-2019
Müge Nur Öğütcü

Müge Nur Öğütcü

Deneme/Şiir/Hikaye

Ben bu kazağı örmeye ilkokul yıllarımda başladım, yaklaşık 15 yıl oldu. Yeni şeyler öğrendikçe elimdeki ilmeklerle oynamak çok daha keyifli hale geldi. Farklı materyalleri, yöntemleri, renkleri hiç yadırgamadım. İçimdeki müziğe kulağımı tıkamadım. Emek verdim, hissettim, düşündüm ve anlatıyorum... Kimi zaman ördüğümü söktüm, başa döndüm. Kimi zaman eksik ördüm, daha çok çabaladım. Şimdiyse en büyük dileğim; bu kazağı giyebilmek. İnsanlar ne zaman ki benim adımı anıyorlarsa, dileğim gerçekleşmiş demektir. Sevgilerimle…

m.ogutcu@hotmail.com.tr