Unut Beni Ruhi..

A+ A-
Çamurluyum biraz, Ve en derine batık geleceğimin ayak uçları. Başımı kaldırdığım da gördüğüm ilk şey, Uçsuz bir ay tozu serpintisi. Ruhi, yamalı pabuçlarımı geri ver! Bırak şimdi gelmişini geçmişini. Küfürlerimin akordu bozuk, Bir de tamirle uğraştırma beni! Renkli urganlar dola irfanı bozuk boynuma, Solgun çiçeklerin hatırına. Bozuk bir plak ya da yarısı dolu bir kaset getir, Sabaha kadar zırvalayıp dursun iç sesimin koynunda. İlaç kutularından apartmanlar yapıp, Kapıcı doktorlar serpeceğim yer yüzüne ruhi. Bak açtırma ağzımı diyorum sana, Reçeteden perde mi olurmuş ulan! Yeter bu kadar saçmalık. İki bilet kes sözün bittiği yere. Sözün bittiği yere iki bilet. Bitmediğini kanıtlayalım seninle.. Mezarlık bekçisinden kaçarken düşürmüş, Adalet mülkün temelini.. Mahpushaneler mertliğini yitirmiş ruhi! Çay demle de içelim. Fırtına öncesi musikisi bu çınlayan kulaklarımda, Ve korkunun moralini bozmuş iki tutam umut. Dokunduğum kadınların gözü dudaklarımda. Ya hep ya hiç ya da unut beni sokaklarım da..
18-11-2019
Devrim Yılmaz

Devrim Yılmaz

Şiir, Hikaye, Deneme

1998 yılı İstanbul’da açtım bu dünyaya gözlerimi..

Eğitim öğretim hayatımı bir deli düş uğruna yarıda bırakıp,

hayallerimin peşinden koşmak üzere yola koyuldum.

2009 yılında henüz ufak bir çocukken yazdım ilk şiirimi ..

Bir kağıdı doldurmak için değil, bir kağıdın hayatta neler

değiştirebileceğini, bu dünya da yaşamanın yer kaplamaktan

daha fazlası olduğunu kanıtlamak için yaşıyorum..

Şiire yeni bir soluk getirip, kendimi hiç anlatamadığım insanlara,

Şimdi şiirlerimle anlatmaya geliyorum kendimi ..

devrim_gfb_@hotmail.com