Sesler Korosu

Hayatta her zaman pembe bulutların ardından güneş açmayacağı gibi, kara bulutlara eşlik eden şimşeklerle de sağır etmeyecek seni. Her şey gelip geçerken, o her geçenin ardından, yeni eklenenlerle beraber, ünlemle bitecek yeni bir cümlenin başında buluyoruz kendimizi.

Bazen de üç noktalarla sıralıyoruz yarım kalan cümleleri. Saniyelerin yavaşladığı, insanların karmaşıklığı arasında kalan bir beden, her şeyi anlamaya çalışan akıl ve yürek. Nereden bakarsan bak, nereye gidersen git ya da nerede olursan ol o iki dil sonsuza kadar susmayacak.

Belki senin içinde de Elif Şafak’ın Siyah Süt kitabında yer verdiği ‘içsesler-parmak kadınlar’ olarak adlandırdığı bir çok ses vardır.

 “İçimde Sesler Korosu’nun her ferdi ‘ben’ olduğunu iddia eder. Kardeştirler aslında ama huyları başka başka. Yaşıyorum koro halinde.”

Elif Şafak / Siyah Süt

Belki sende her birine ayrı ayrı isim vermiş, ya birlik olmalarına ya da savaşmalarına tanık oluyorsun. Çoğu zaman, ayrı ayrı kulak verdiğinde her birinin kendi şahsına münhasır bir düşüncesi ya da yorumları ile susmak bilmezler. Çoğu zaman tartışır ve bazen de birlik olup hep bir ağızdan içini kemirip dururlar. Her zaman duymak istediklerini söylemedikleri içinse savaş açar, kulağını tıkar, susturmaya çalışırsın. Bir de bakmışsın ki yok olmuşlardır. Yeri doldurulamayacak koca boşlukların duvarlarına çarpar geri döner kendi sesin… Zamanında savaştığın, susturamadığın bu sesler birlik olmuşçasına aynı anda ortadan kaybolmuşlardır. ‘Parmak kadınlar ya da parmak erkeklerin’ küsmelerine , saklanmalarına neden olan ise çoğu zaman kulaklarını tıkayıp yüzleşmek ve duymak istemediklerinle birlikte ortaya çıkan sessiz öfkedendir. Aslında öfken yine kendinedir.

 Kulağını tıkamadan, gözünü kapatmadan yol aç hepsine. Belki daha güzel bir yolda çiçek bahçeleri sunar sana…

Fotoğraf: Murat DAĞASLAN

25-11-2018
Damla Aslan

Albatros

Damla Aslan

Medyacı

Hayatında güzel insanlar kadar, güzel cümleler biriktirmeye çalışan dünya üzerinde olan bir yolcu...

damlaaslan@medyacuvali.com